jest Kierownikiem Zakładu Biologii, Ewolucji i Ochrony Bezkręgowców, Kierownikiem Pracowni Biologii i Entomologii Sądowej Wydziału Nauk Biologicznych Uniwersytetu Wrocławskiego. Naukowiec i nauczyciel akademicki, biolog, inżynier marketingu i zarządzania, w latach 2020–2024 pełnił funkcję dziekana Wydziału Nauk Biologicznych oraz przewodniczącego rady dyscypliny nauk biologicznych. Specjalizuje się w biologii konserwatorskiej, ochronie bioróżnorodności, entomologii sądowej i archeoentomologii, a także w ocenie zasobów przyrodniczych. Jest przewodniczącym Regionalnej Rady Ochrony Przyrody we Wrocławiu (kadencja 2025–2030), członkiem rad naukowych Parku Narodowego Gór Stołowych i Leśnych Kompleksów Promocyjnych „Lasy Doliny Baryczy”, „Sudety Zachodnie” oraz „Lasy Środkowopomorskie”. Jest ekspertem Polskiego Komitetu Krajowego IUCN oraz członkiem European Association for Forensic Entomology, Polskiego Towarzystwa Entomologicznego i Śląskiego Towarzystwa Entomologicznego.
     Prowadzi badania nad taksonomią, systematyką, biologią i ekologią owadów, ze szczególnym uwzględnieniem chrząszczy z rodziny Dermestidae. Jest autorem ponad 400 publikacji, w tym ponad 100 w czasopismach z listy JCR, a także inicjatorem projektów ochrony gatunków, m.in. restytucji podgorzałki w rezerwacie „Stawy Milickie”. Odbył staż naukowy w The Royal Holloway University of London oraz wizyty badawcze w wielu krajach Europy. W latach 2017–2025 przygotował ponad 230 ekspertyz, inwentaryzacji i nadzorów przyrodniczych, a jego działalność obejmuje również edukację w zakresie gospodarowania bioróżnorodnością i ochrony przyrody.
 

     jest Nowozelandczykiem, posiadającym doktorat z neurobiologii oraz doktorat w zakresie badań etnobiologicznych (oba uzyskane na Australian National University w Canberze). Jego badania fizjologiczne wielokrotnie zaprowadziły go na Antarktydę i Grenlandię, natomiast jego prace etnobiologiczne koncentrowały się na Australii Środkowej i Zachodniej, Papui-Nowej Gwinei, północno-wschodnich Indiach oraz Korei.
    Pracował na University of Waikato w Nowej Zelandii w latach 1975–1991, po czym został mianowany profesorem zoologii eksperymentalnej na University of the West Indies na Jamajce, a następnie dołączył do University of Oulu w Finlandii. Przez 14 lat (2000–2014) wykładał na International (Jacobs) University w Bremie w Niemczech, zanim na 5 lat objął stanowisko dyrektora zarządzającego Research Institute of Luminous Organisms na japońskiej pacyficznej wyspie Hachijojima. Następnie pracował jako starszy naukowiec i profesor wizytujący na trzyletnim kontrakcie na Andong (Gyeong Kuk) National University w Republice Korei do czerwca 2022 roku. Od tego czasu ponownie pełni funkcję emerytowanego profesora na University of Oulu w Finlandii. Był laureatem profesury wizytującej im. Alexandra von Humboldta z Niemiec, profesury wizytującej z Finlandii, rocznego stypendium badawczego japońskiego Nippon Gakujitsu Shinkokai, stypendium Fulbrighta ze Stanów Zjednoczonych oraz stypendium Queen Elizabeth II w dziedzinie nauk o morzu. Urlopy naukowe z Nowej Zelandii spędzał w Indiach, Chinach, Niemczech, Finlandii i Francji, a także brał udział w wyprawach na Wyspy Moluckie, do Papui-Nowej Gwinei i na południowy Atlantyk, odwiedzając przy tym Republikę Południowej Afryki, Namibię, Wyspę Świętej Heleny i Wyspę Wniebowstąpienia.

       kieruje programem Insects for Food, Feed and Other Uses [INSEFF] w International Centre of Insect Physiology and Ecology (icipe). Program ten wspiera innowacje w zakresie hodowli owadów jako drogi do zwiększenia samowystarczalności afrykańskich systemów rolno-spożywczych. INSEFF stał się przełomowym i zrównoważonym modelem gospodarki o obiegu zamkniętym, odpowiadającym na wzajemnie powiązane wyzwania związane z zabezpieczeniem bezpieczeństwa żywnościowego, degradacją środowiska oraz parametrami gospodarki w Afryce. Dzięki przetwarzaniu odpadów organicznych w wysokowartościowe, innowacyjne produkty odpowiadające na potrzeby rynku — takie jak alternatywne pasze, żywność, nawozy z odchodów owadzich, oleje, chityna/chitozan, biopreparaty wzbogacone olejem owadzim oraz produkty bioterapeutyczne — hodowla owadów oferuje efektywne rozwiązanie wpisujące się w gospodarkę obiegu zamkniętego, łączące poprawę żywienia, źródła utrzymania oraz odporność ekologiczną.
Dr Tanga znalazł się w gronie 2% najczęściej cytowanych naukowców na świecie w zestawieniach Uniwersytetu Stanforda z lat 2023 i 2025 oraz został uznany za wysoko cytowanego badacza. Według AD Scientific Index w 2025 roku uplasował się wśród 10% najlepszych naukowców w dziedzinie nauk biologicznych w Kenii. Ranking Web of Science umieścił dr. Tangę wśród 500 najlepszych autorów w latach 2014–2020. Zgodnie z danymi SciVal Scopus za lata 2021–2023 dr Tanga zajął 3. miejsce wśród badaczy w obszarze nauk rolniczych i biologicznych pod względem liczby publikacji. Jego badania koncentrują się przede wszystkim na wypełnianiu luk w wiedzy oraz wyznaczaniu kierunków badań na rzecz inkluzywnego i odpornego rozwoju Afryki Subsaharyjskiej, szczególnie w kontekście interwencji z zakresu biogospodarki o obiegu zamkniętym. Kierowany przez niego zespół, realizujący ogólnoafrykańską inicjatywę poświęconą cyrkularnym rozwiązaniom opartym na owadach, zdobył międzynarodowe uznanie i otrzymał prestiżową Curtis Bergfors Food Planet Prize w 2020 roku, nagrodę World Academy of Sciences [TWAS] Award in Agricultural Sciences w 2023 roku, Norman E. Borlaug Award for Field Research and Application w 2024 roku, sponsorowaną przez World Food Prize Foundation, a także Anthropocene Award w 2026 roku za wybitny wpływ badań wykraczający poza środowisko akademickie.
Badania dr. Tangi wykraczają poza laboratoria i znajdują praktyczne zastosowanie w terenie, wspierając lokalnych rolników. Odegrał on kluczową rolę w opracowywaniu kompleksowych podejść do skalowania rozwiązań, których celem jest systematyczna poprawa produkcji rolnej oraz zwiększanie odporności na zmiany klimatu. Jego dorobek publikacyjny obejmuje ponad 220 artykułów recenzowanych międzynarodowo. Prace dr. Tangi zyskały znaczące uznanie i — według Google Scholar — zgromadziły ponad 8883 cytowania, przy indeksie H wynoszącym 49 oraz indeksie i10 równym 157. Jest on również autorem i współautorem rozdziałów w książkach oraz dokumentów strategicznych i politycznych, skutecznie upowszechniając swoją wiedzę ekspercką oraz wyniki badań wśród szerszego grona odbiorców. Poza działalnością naukową dr Tanga aktywnie angażuje się w pozyskiwanie środków, pracę na rzecz odpowiednich polityk, prace nad harmonizacją kontynentalnych standardów dotyczących innowacji w hodowli owadów i produktów pochodnych, a także w działania popularyzacyjne. Odegrał istotną rolę w mentoringu licznych młodych naukowców i doktorantów, pełnił funkcję eksperta oceniającego wnioski grantowe, wygłaszał wykłady plenarne oraz świadczył cenne usługi redakcyjne i recenzenckie na rzecz środowiska akademickiego.
Dr Tanga uzyskał tytuł licencjata w dziedzinie zoologii oraz tytuł magistra entomologii medycznej na University of Buea w Kamerunie. Posiada również stopień doktora nauk w zakresie entomologii rolniczej, uzyskany na University of Pretoria w Republice Południowej Afryki w ramach programu stypendialnego African Regional Postgraduate Programme in Insect Science (ARPPIS) realizowanego przez icipe i finansowanego przez DAAD.
 

      jest adiunktem w Katedrze Prewencji Weterynaryjnej i Higieny Pasz na Wydziale Medycyny Weterynaryjnej Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie.
Jego główne zainteresowania badawcze skupiają się wokół entomologii weterynaryjnej, ze szczególnym uwzględnieniem owadów jadalnych, szkodników i pasożytów zewnętrznych. Jego obecne badania skupiają się na możliwościach wykorzystania owadów jadalnych w sektorze rolno-spożywczym, ze szczególnym uwzględnieniem mącznika młynarka oraz ocenie wpływu tego owada na stan zdrowia zwierząt. Celem naukowym  dr. Gałęckiego jest wdrożenie owadów jadalnych do szeroko pojętej medycynie weterynaryjnej.
      Odbył staże naukowe w One Health Center, Berry College, USA (2018) oraz National Research Center for Protozoan Diseases, Obihiro University of Agriculture and Veterinary Medicine, Japonia (2019, 2023).
Brał udział w wielu projektach badawczo-rozwojowych, w tym w projekcie „Gospostrateg”, którego celem było opracowanie strategii wykorzystania alternatywnych źródeł białka owadziego w żywieniu zwierząt oraz projekcie „UpWaste”. Kierował projektem pt. „Opracowanie karmy na bazie białka owadziego dla zwierząt towarzyszących z dietozależnymi enteropatiami”, finansowanym w ramach programu „LIDER XII” przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju. Obecnie jest kierownikiem zadania badawczego „Karmy hipoalergiczne dla psów na bazie mącznika młynarka typu „Cardiac” i „Gastrointestinal Low Fat” jako innowacje następcze” w ramach projektu „"Science4Business - Nauka dla Biznesu" oraz wykonawcą w projekcie OPUS „Biodostępność doksycykliny oraz jej wpływ na rozwój mącznika młynarka (Tenebrio molitor)”. Jest również autorem licznych innowacji i zgłoszeń patentowych.

     jest Kierownikiem Katedry w Instytucie Jakości i Bezpieczeństwa Żywności, Uniwersytet Medycyny Weterynaryjnej w Hanowerze, Hanower, Niemcy
Studiował weterynarię i produkcję zwierzęcą na Narodowym Autonomicznym Uniwersytecie Meksyku (UNAM) w Cuautitlán w Meksyku w latach 1988-1993. Pracował jako praktyk w kilku niemieckich dużych i małych klinikach zwierzęcych. Zrobił doktorat z higieny mleka na Uniwersytecie Medycyny Weterynaryjnej w Hanowerze (TiHo) w 2000 roku. Pracując tam został kierownikiem zakładu, specjalizuje się w higienie  mleka i nauczaniu akademickim.
        Z owadami produkcyjnymi pracuje od 2006 r. W 2019 r. został szefem nowo utworzonego działu higieny i technologii owadów produkcyjnych Instytutu Jakości Żywności i Bezpieczeństwa Żywności (LMQS) TiHo. Pełnił funkcję eksperta ds. audytu w zakresie owadów jadalnych dla EFSA i niemieckich organów zdrowia publicznego.

       Wageningen Livestock Research, Wageningen University And Research, Holandia
Specjalizujący się w tematyce żywienia drobiu. W swoich badaniach analizuje dynamiczne zależności między żywieniem a zdrowiem drobiu. W Wageningen Livestock Research (WLR) aktywnie uczestniczy w krajowych i międzynarodowych projektach dotyczących systemów rolno-spożywczych o obiegu zamkniętym oraz zrównoważonego żywienia drobiu. Jego badania obejmują ocenę alternatywnych i lokalnie pozyskiwanych składników paszowych, opracowywanie diet opartych na zasadach obiegu zamkniętego oraz obniżanie poziomu białka surowego i fosforu w paszach dla drobiu, przy jednoczesnej analizie wpływu tych działań na zdrowie i odporność drobiu.
      Arya Rezaei Far ukończył studia weterynaryjne ze specjalizacją w chorobach drobiu (DVSc in Avian Diseases) na Uniwersytecie Teherańskim, gdzie prowadził badania nad rzekomym pomorem drobiu, skutecznością szczepień oraz rolą interwencji żywieniowych w odpowiedzi poszczepiennej. Po czterech latach pracy w branży drobiarskiej, w 2018 roku, rozpoczął studia magisterskie na kierunku Animal Science na Wageningen University & Research, aby dalej specjalizować się w żywieniu drobiu. Od 2021 roku pracuje jako naukowiec w obszarze żywienia drobiu w WLR. W 2024 roku, równolegle z pracą w WLR, rozpoczął studia doktoranckie w Katedrze Żywienia Zwierząt, koncentrując się na wpływie związków bioaktywnych obecnych w larwach czarnej muchy na zdrowie drobiu.